Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 27 maja 2009 roku, sygn. akt I C 103/09, niepublikowany

Zgodnie z teścia art. 444 § 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty.


Sąd Rejonowy w Siedlcach I Wydział Cywilny po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2009 r. w Siedlcach, na rozprawie sprawy z powództwa ... przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń z siedzibą w o zapłatę 17.854,14 zł

I. zasądza od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń z siedzibą w na rzecz powoda kwotę 13.691,80 zł (trzynaście tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt jeden złotych osiemdziesiąt groszy) z ustawowymi odsetkami od dnia 18 marca 2008 r. do dnia 14 grudnia 2008 ,r., w wysokości 11,5% w stosunku rocznym, od dnia 15 grudnia 2008 r. do dnia 27 maja 2009 r. w wysokości 13% w stosunku rocznym i od dnia 28 maja 2009 r. do dnia zapłaty w wysokości ustawowej;

II. umarza postępowanie w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 1500 zł (tysiąc pięćset złotych);

III. w pozostałym zakresie powództwo oddala;

IV. zasądza od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń na rzecz powoda -    kwotę 131,70 zł (sto trzydzieści jeden złotych siedemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów sądowych stosunkowo rozdzielonych.

Pozwem wniesionym do Sądu Rejonowego w Siedlcach w dniu 23 lutego 2009 r.  wniósł o zasądzenie od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń  kwoty 17.854,14 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia
3 marca 2008r„ tytułem odszkodowania za utracone dochody z pracy, poniesione koszty leczenia i zakupu leków, koszty rehabilitacji oraz utraty zarobku z tytułu wykonywania dodatkowej pracy na umowę zlecenie, a także kosztów procesu według norm przepisanych. Powyższe roszczenie związane było z wypadkiem komunikacyjnym, jakiemu powód uległ w dniu 10 sierpnia 2007 r. podczas jazdy rowerem wyścigowym w Siedlcach

W uzasadnieniu pozwu wskazał, że sprawca wypadku, którego samochód jest ubezpieczony w ZU , został prawomocnym wyrokiem Sądu, na podstawie art. 177 § 1 kk, skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres 2 lat .

W piśmie, które powód wniósł do Centrum Likwidacji Szkód w dniu 3 marca 2008 r., szczegółowo określił poszczególne kwoty składające się na dochodzone odszkodowanie. Wskazał, iż utracił dochody z pracy w postaci: wynagrodzenia brutto 6.932 zł, premii w m-cu grudniu 2007r. - 1700 zł, „13-stki" - zamiast 3741,64 zł netto otrzymał 2313,20 zł. Łącznie należne m wynagrodzenie zostało pomniejszone o 7866,14 zł netto.

Ponadto w okresie choroby poniósł on koszty związane z leczeniem i zakupem leków. I tak, koszt pobytu w sanatorium w Busku-Zdroju w dniach od 10-21 września 2007 r. wyniósł 1539 zł, opłata za lekki gips - 276 zł, dwukrotne USG stawu barkowego - 140 zł, zakup leków przeciwbólowych, uspokajających i obniżających ciśnienie - 850 zł. W związku z koniecznością kontynuacji leczenia powstałych podczas wypadku: urazów, stanu psychicznego i nadciśnienia, powód wskazał, iż przez okres co najmniej 1 roku musi zażywać leki takie jak: Citaxin, Cloraxen, Co-Diovan, Vilpin oraz leki przeciwbólowe. Łączny koszt ich zakupu wynosi 1500 zł. Zgodnie ze zleceniem lekarza ortopedy, trzy razy w tygodniu uczęszczał na indywidualną rehabilitację na basenie, której miesięczny koszt, to 72 zł (12* spotkań x 6 zł). Od listopada 2007 r. do lipca 2008 r. wydatki związane z pływalnią ocenił na 576 zł.

W powyższym piśmie wskazał także, że w okresie choroby utracił zarobek w wysokości 5.000 zł z tytułu dodatkowej pracy polegającej na wykonaniu projektu technicznego architektoniczno-budowlanego,. konstrukcyjnego hali magazynowej z inwentaryzacją na terenie , zgodnie z umową o dzieło z dnia 18 lipca 2007 r. .

W dniu 5 lutego 2008 r. otrzymał od pozwanego kwotę bezsporną w wysokości 2000 zł. W związku ze zwłoką w przedmiocie wypłaty pozostałej kwoty żądanego odszkodowania, powód w dniu 5 stycznia 2009 r. wezwał pozwanego do zapłaty na jego rzecz należnej mu kwoty w ustawowym terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania. Powyższe zobowiązanie nie zostało wykonane.

W odpowiedzi na pozew pozwany Zakład Ubezpieczeń nie uznał żądań pozwu i wniósł o jego oddalenie w całości na koszt powoda oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego łącznie z opłatą skarbową od pełnomocnictwa.

W uzasadnieniu swojego stanowiska pełnomocnik pozwanego wskazał, że pozwany przyznaje swoją odpowiedzialność za szkodę powstałą w wypadku komunikacyjnym w dniu 10 sierpnia 2007 r. oraz fakt wypłaty powodowi zadośćuczynienia w kwocie 16.000 zł. Zdaniem pozwanego żądanie przez powoda odszkodowania za utracone dochody nie jest zasadne, ponieważ powód nie udowodnił ich wysokości. Karta zasiłkowa obrazuje jedynie wysokość otrzymanego zasiłku chorobowego. Kwota, której dochodzi jest kwotą brutto obejmującą składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne oraz podatek. W ocenie pozwanego szkodą  powoda jest utracony dochód w kwocie netto, po potrąceniu obciążeń na rzecz budżetu i ZUS-u. Jeśli chodzi o utracone dochody związane z niewykonaniem projektu na podstawie umowy o dzieło, to powód nie udowodnił, że dochody te utracił, a nie został przesunięty termin wykonania tej umowy.

Zdaniem pozwanego, pobyt powoda w sanatorium nie był efektem leczenia obrażeń doznanych w wypadku komunikacyjnym, a innych dolegliwości wskazanych w karcie wypisowej takich jak: choroba zwyrodnieniowa stawów oraz nadciśnienie tętnicze. Ponadto z wyjaśnień pozwanego nie wynika, że korzystanie z basenu było wynikiem zalecenia lekarza w ramach rehabilitacji schorzeń związanych z doznanym urazem.

Na rozprawie, w dniu 13 maja 2009 r. pełnomocnik pozwanego oświadczył, iż jest upoważniony do zawarcia ugody na kwotę 12.000 zł plus zwrot kosztów. Z kolei powód wskazał, że modyfikuje powództwo, w ten sposób, że cofa roszczenie w zakresie kwoty 1500 zł dotyczące zakupu leków. Pełnomocnik pozwanego wyraził na to zgodę i wniósł o zasądzenie kosztów w tym zakresie.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 10 sierpnia 2008 r. w Siedlcach kierujący samochodem marki Fiat Tipo  podczas  manewru wyprzedzania zajechał drogę jadącemu rowerem wyścigowym powodowi, w wyniku czego rowerzysta uderzył przodem w jego prawy bok. O sile uderzenia świadczy fakt, iż pęknięciu uległ kask ochronny oraz do wymiany nadawały się prawie wszystkie części roweru. W wyniku zderzenia powód uderzył o samochód głową i łokciem lewej ręki, po czym upadł na prawy bark.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 7 października 2008 r. został uznany za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 177 § 1 kk i skazany na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat.

Zaistniała sytuacja spowodowała konieczność odstąpienia przez powoda, w dniu 12 sierpnia 2007 r. od umowy o dzieło z dnia 18 lipca 2007 r. Jej przedmiotem było wykonanie do końca sierpnia 2007 r., projektu hali magazynowej i inwentaryzacji hali istniejącej na terenie ... . W okresie przed wypadkiem, powód zdążył wykonać jedynie część obliczeń statycznych dobudowy hali magazynowej. Wynagrodzenie za wykonanie umowy zlecenia określone został na kwotę 5000 zł plus podatek VAT. Zlecający powierzył wykonanie umowy innej osobie nie wypłacając powodowi wynagrodzenia w żadnym zakresie.

W związku z tym, iż w procesie leczenia barku powód odczuwał nieustający ból lekarz prowadzący zalecił zabiegi krioterapi. Ponieważ zabiegi te, mogły być wykonane w Siedlcach dopiero w marcu 2008 r., powód zdecydował się na pobyt w sanatorium w uzdrowisku Busko - Zdrój. W uzdrowisku tym przebywał w okresie od 10 do 21 września 2007 r., a łączny koszt tego pobytu wyniósł 1539 zł.

Po powrocie lekarz ortopeda skierował go na 3 kolejne dwutygodniowe rehabilitacje obu barków i lewego łokcia.

Od 20 grudnia 2007 r. przez 8 miesięcy był pacjentem Poradni Zdrowia Psychicznego w Siedlcach. Stwierdzono u niego zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane.

W okresie zimy, na przełomie 2007-2008 r., zgodnie z zaleceniem lekarza specjalisty powód uczęszczał na basen.

W dniu 24 stycznia 2008 r. lekarz neurolog stwierdził przeczulicę i znaczne ograniczenie ruchomości prawego barku .

W dniu 3 marca 2008 r., poprzez Filię ZU powód złożył roszczenie na piśmie o zadośćuczynienie pieniężne za uszkodzenie i rozstrój ciała w wysokości 40.000 zł oraz o odszkodowanie z tytułu utraconych dochodów: z pracy, poniesionymi kosztami leczenia i zakupu leków, kosztów rehabilitacji i utratą zarobku z tytułu niewykonanej umowy o dzieło. Wysokość dochodzonych roszczeń wynosiła łącznie 55.747,14 zł .

Decyzją z dnia 5 lutego 2008 r. pozwany przyznał powodowi kwotę 2000 zł jako odszkodowania bezspornego.

W dniu 7 lipca 2008 r. ponownie powód zwrócił się na piśmie do ZU S.A. Centrum Likwidacji Szkód
o zajęcie stanowiska w sprawie jego roszczeń w terminie 30 dni, pod rygorem dochodzenia ich na drodze sądowej.

W dniu 29 września.2008 r., zgodnie z decyzją o przyznaniu odszkodowania, na podstawie art. 445 § 1 kc otrzymał pn zadośćuczynienie za krzywdę moralną i ból w kwocie 18.000 zł, z której potrącono wypłaconą wcześniej kwotę 2000 zł. Określając jego wysokość przyjęto, iż uszczerbek na zdrowiu powstały w wyniku wypadku wynosi 12%.

W dniu 5 stycznia 2009 r. powód wezwał ZU S.A.  do dokonania na jego rzecz pozostałej zapłaty w wysokości 17.854,14 zł.

Sąd zważył, co następuje:

Na skutek wypadku, który miał miejsce w dniu 10 sierpnia 2007 r., powód doznał licznych urazów. W konsekwencji tego zdarzenia poszkodowany na okres kilku miesięcy utracił zdolności do pracy zarobkowej i co się z tym wiąże dochody, jakie ona przynosi. W dniach od 11 sierpnia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, po czym w dniu 1 stycznia 2008 r. wrócił do pracy, zgodnie z sugestią lekarza psychiatry, którego zdaniem miało to korzystnie wpłynąć na jego psychikę.

Zgodnie z teścia art. 444 § 1 kc w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty.

W niniejszej sprawie niekwestionowanym pozostaje odpowiedzialność pozwanego Zakładu Ubezpieczeń S. A.  za szkody powstałe na skutek zdarzenia z dnia 10 sierpnia 2007 r., której podstawą jest umowa ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej zawarta przez właściciela samochodu,  którego kierowca uznany został za winnego spowodowania tego wypadku, z pozwanym zakładem ubezpieczeń. Zgodnie bowiem z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych /Dz. U. z 2003r. Nr 124 poz. 1152/, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest m.in. uszkodzenie ciała i rozstrój zdrowia.

Spornym pomiędzy stronami pozostaje natomiast wysokość należnego powodowi Waldemarowi S. odszkodowania z tytułu utraconych dochodów: z pracy, poniesionych kosztów leczenia i zakupu leków, kosztów rehabilitacji i utratą zarobku związanej z koniecznością odstąpienia od zawartej przed wypadkiem umowy o dzieło.

Dokonując analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie można zgodzić się ze stanowiskiem pozwanego ZU S. A., że powodowi nie należy się w żadnym zakresie odszkodowanie za utracone zarobki i poniesione koszty leczenia w związku z wypadkiem, któremu uległ. Otóż powód należycie udokumentował okres zwolnienia lekarskiego, na którym był zmuszony przebywać w związku z procesem leczenia. Powód na stałe jest zatrudniony w ... .

Z dołączonego zaświadczenia wydanego przez główną księgową zakładu wynika, iż w związku z korzystaniem przez powoda ze zwolnienia lekarskiego utracił on zarobki z tytułu umowy o pracę w wysokości 6.932,09 zł (brutto). W związku z długotrwałą chorobą nie wypłacono mu również w grudniu nagrody w wysokości 1.700 zł, a jak wskazał wynagrodzenie tzw. „trzynastkę" wypłacono mu w kwocie 2313,20 zł zamiast w pełnej wysokości tj. w kwocie 3.741,64 zł (dowód wypłaty koperta k. 34). Tak więc utracone przez niego wynagrodzenie wynosiło łącznie kwotę 10.060,53 zł. Wynagrodzenie to jednak podane zostało w wartości brutto, stąd Sąd pomniejszył je o należne składki, uzyskując w ten sposób właściwą wartość szkody poniesionej przez powoda w kwocie 7.031,80 zł (10.060 zł - 13,71% - 19% = 7031,80 zł).

Za uzasadniony Sąd uznał również wniosek powoda o przyznanie zwrotu kwoty 1539 zł wydatkowanej przez niego na pobyt w szpitalu uzdrowiskowym Busko - Zdrój. Otóż wskazać należy, że opisany powyżej proces leczenia powoda nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż uraz barku wiązał się dla powoda ze znacznymi dolegliwościami. Jak zeznał powód jedynym wówczas sposobem uśmierzenia bólu były zabiegi krioterapi, zalecane przez lekarza prowadzącego. Brak możliwości dostępu do tych zabiegów na miejscu w tym czasie wywołał konieczność pobytu w uzdrowisku. Wysokość poniesionych kosztów powód udokumentował przedstawiając fakturę VAT. Jednocześnie w opinii Sądu brak jest przesłanek, dla których Sąd miałby odmówić wiary powodowi w tym zakresie. Zwłaszcza, że jak wskazane zostało powyżej proces leczenia i rehabilitacji urazu był długotrwały i bolesny. Z tej też przyczyny Sąd uznał, iż należy się powodowi także zwrot kosztów rehabilitacji na basenie, podjętej przez powoda na zalecenie lekarza. Oczywistym jest, że rehabilitacja w tym zakresie może być podjęta wyłącznie z własnej inicjatywy i na własny koszt, albowiem oddział rehabilitacji nie posiada zaplecza w postaci basenu. W tym zakresie jednak Sąd przyznał powodowi zwrot kosztów w takiej wysokości na jaką przedstawił bilety opłaty za korzystanie z basenu. A mianowicie powód przedstawił 22 bilety za 6 zł oraz 12 biletów za 4 zł stąd łączna kwota przyznana przez Sąd w tym zakresie to -180 zł. W zakresie zwrotu kosztów leczenia Sąd przyznał powodowi również kwotę. 276 zł wydatkowaną na opaskę unieruchamiającą oraz 2 x 70 zł jako opłatę za wykonane badanie USG stawu barkowego. Koszty te zostały przez powoda udokumentowane przedstawionymi rachunkami, a potrzeba ich poniesienia wynikała z przebiegu leczenia, co powód szczegółowo opisał.

Powód udokumentował również fakt zawarcia umowy o dzieło oraz nie wywiązania się z tej umowy wobec zamawiającego. W aktach ubezpieczeniowych znajduje się zarówno umowa o dzieło, jak też zaświadczenie wydane przez zamawiającego o braku wypłaty na rzecz powoda jakiejkolwiek kwoty z tytułu tej umowy. Oczywistym jest jednocześnie, że powód w okresie, w którym miała zostać wykonana umowa nie mógł jej zrealizować były to bowiem pierwsze tygodnie po wypadku. Z uwagi jednocześnie na przedmiot tej umowy oraz jej specyfikę - umowa o dzieło, za wiarygodne uznać należy twierdzenia powoda, iż zamawiający nie przyjął od niego wykonania pracy w żadnej części, a więc w postaci dokonanych obliczeń a to z tej przyczyny, że wykonanie tej umowy jest projektem autorskim, stąd dla nowego wykonawcy, który proponuje swój własny projekt obliczenia takie są nieprzydatne. Wskazać jednak należy, że powód po wykonaniu umowy nie otrzymałby pełnej kwoty 5000 zł, a jedynie kwotę 4525 zł, a więc po pomniejszeniu wynagrodzenia o zaliczkę na podatek, który przy tego typu umowach potrącany jest od wysokości 50% wynagrodzenia.

Łącznie więc Sąd przyznał powodowi tytułem odszkodowania kwotę 13. 691,80 zł. Ponieważ powód wezwał pozwanego do wypłaty należnego mu odszkodowania w dniu 3 marca 2008 r. wyszczególniając w tymże piśmie konkretne kwoty dochodzone ż tego tytułu i jednocześnie wyznaczając pozwanemu 14 dniowy termin dla spełnienia tych roszczeń, Sąd uznał za uzasadnione żądanie odsetek od zasadzonej kwoty od dnia 18 marca 2008 r., gdyż od tego dnia pozwany pozostawał w opóźnieniu.

Z uwagi na to, iż powód cofnął powództwo w zakresie kwoty 1500 zł, a pozwany na powyższe wyraził zgodę, Sąd w tym zakresie umorzył postępowanie na podstawie przepisu art. 355 § 1 kpc.

W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo na podstawie wskazanych powyżej ustaleń, które przyjął przy obliczaniu wysokości kwot należnych powodowi tytułem odszkodowania. Za nieuzasadnione w całości zaś, Sąd uznał roszczenie powoda o zasądzenie kwoty 850 zł. Otóż wskazać należy, że powód w tym zakresie nie udowodnił ażeby wydatkował wskazaną kwotę na zakup leków niezbędnych w procesie leczenia urazu doznanego w wypadku. Zaświadczenie apteki, które miałoby dokumentować powyższe wskazuje, jedynie, że były wykupowane przez powoda różne leki. Nie zostało natomiast wykazane czy wszystkie z tych leków były niezbędne w procesie leczenia i czy miały z nim związek. Wskazana ogólna kwota nie powaliła natomiast Sądowi na przyznanie zwrotu np. za leki przeciwbólowe z uwagi na okoliczność, iż nie jest znana kwotą, którą powód na ten cel wydatkował.

Dlatego też mając na względzie przedstawioną analizę stanu faktycznego i prawnego sprawy w oparciu o wskazane przepisy Sąd orzekł jak w wyroku.

Łączne koszty procesu w sprawie zamknęły się w kwocie 3310 zł (893 zł - opłata oraz 2417 zł koszty zastępstwa procesowego) Ponieważ powód wygrał proces w 77%, Sąd stosunkowo rozdzielił koszty, tak iż powodowi należał się zwrot kosztów w kwocie 687,61 zł, zaś pozwanemu w wysokości, 555,91 zł. Po wzajemnym potrąceniu tych kosztów Sąd zasądził na rzecz powoda kwotę 131,70 zł tytułem zwrotu kosztów poniesionych przez niego kosztów sądowych.

Administracja strony: EPC System - Outsorcing IT